دغدغه‌ها و توصیه‌های امام خمینی در سال‌های پایانی عمر و منشور روحانیت

در سال‌های پایانی عمر امام خمینی (ره)، نهضت اسلامی با شرایط دشوار و حوادث بزرگی مواجه بود؛ از پایان جنگ و پیامدهای آن گرفته تا حادثه تلخ کشتار حجاج و فشارهای داخلی و خارجی. در این دوران، امام با صلابت و ایستادگی، مسیر انقلاب را حفظ کردند.

یکی از مهم‌ترین میراث‌های امام در این دوره، «منشور روحانیت» است که در آن دغدغه‌های اصلی ایشان نسبت به آینده حوزه و روحانیت بیان شده است. در این منشور، چند نکته کلیدی برجسته است:

• هشدار نسبت به خطر تحجر و مقدس‌مآبی و بازگشت متحجران به مدیریت حوزه و کشور.

• تأکید بر مبارزه با نفوذ دشمن و تلاش او برای جدا کردن دین از سیاست.

• لزوم حفظ وحدت روحانیت انقلابی و پرهیز از اختلافات و انتقادهای ناعادلانه.

• ضرورت اجتهاد روزآمد برای پاسخ‌گویی به نیازهای نو و حل مسائل جدید جامعه.

• ارزش و اهمیت فعالیت اجتماعی و سیاسی روحانیت در عرصه‌های مدیریت، اجرا و قضاوت.

از نگاه امام، تحول حقیقی در حوزه تنها زمانی رخ می‌دهد که حوزه بتواند در متن جامعه حضور فعال داشته باشد و برای رفع مشکلات مردم راهکار ارائه دهد. صرف اصلاحات درونی یا شکلی، کافی نیست.

بر این اساس، رسالت امروز حوزه عبارت است از: شناخت نیازهای جدید جامعه، مبارزه با تحجر و نفوذ، و آماده‌سازی بسترهای لازم برای ایفای نقش تمدنی و تاریخی در مسیر انقلاب اسلامی.

در این درس با شرایط دشوار سال‌های پایانی عمر امام خمینی و توصیه‌های ایشان در منشور روحانیت، به‌ویژه در زمینه آینده حوزه و رسالت روحانیت آشنا می‌شویم.